PSYCHOLOG.PULAWY.PL

Witam serdecznie.
Mam 32 lata i od ponad 2 lat lecze sie na ''stany depresyjno-lekowe'' -
dopoki finanse pozwalaly - prywatnie (psychiatra)
Proby z psychologiem nie powiodly sie poniewaz dopiero teraz jako-tako
jestem ustawiony na lekach -
chociaz nie jest tak jak bym chcial :(
Ponad 2 miesiace temu zaczalem chodzic do (prywatnego)
psychoterapeuty/psychiatry,
ale terapia, ktora on stosuje (dynamiczo-jakas tam) wogole do mnie nie
przemawia -
rozmawialem z nim o tym i zaproponowal abym poszukal gdzies indziej
terapeuty/psychologa?,
a on zajmie sie sprawa doboru lekow.
_______________________________
Jeszcze a'propos terapii.
ok. 4 miesiace temu bylem na Sobieskiego 112 na spotkaniu z lekarzem
poleconym przez moja wczesniejsza (rowniez prywatna)
psychiatra - z ktora rownolegle mam kontakt telefoniczny.
Pierwsze spotkanie z lekarzem (chyba w moim wieku) - przedstawilem wynik
badznia psychologicznego i notke od swojej lekarki, ktotka rozmowa.
- Czego Pan oczekuje od terapii itd.
Kurcze - przeciez on mial to wszystko jak na dloni, ze sie lecze, ze
potrzebuje pomocy itd.
Nie pamietam co mu odpowiedzialem, ale chyba cos takiego, ze chce sie
czuc I zyc normalnie!
Mowilem tez rzeczy wyrwane z konekstu, z ktorych nic nie wynikalo, bez
ladu i skladu itd...
Nie bylem zadowolony z tego spotkania. Umowilismy sie na nastepne, ale
juz z jakims psychologiem.
Ja zrazony juz pierwszym, postanowilem sie przygotowac i przelalem co mi
siedzialo w glowie na papier
(wszystkie etapy mojego zycia i jakie wazne wg mnie sytuacje sie w nich
wydarzyly, ktore mogly mnie doprowadzic do choroby)
- tak, aby psycholog mial jakas baze do rozpoczecia terapii.
Dwie noce w tygodniu zarwane - siedzialem w pracy i pisalem...
Przyjechalem na umowiona godzine na Sobieskiego i czekam na psychologa.
Do pokoju zaprasza mnie mlodszy ode mnie koles i informuje,
ze moja >>teczkatych na kase chorych<  instytucjach??
NIe wiem, czy do slusznych wnioskow powoli dochodze:
- przywatni lekarze, psychologowie, terapeuci wywywaja tylko kase, a ci
z panstwowych osrodkow albo dopiero sie ucza zawodu, albo majac
swiadomosc jaka pensje dostaja - tak tez pomagaja potrzebujacym.
Sam juz nie wiem co mam robic, jestem rozbity ta sytuacja i mam
wrazenie, ze juz z nikad nie otrzymam pomocy... czuje sie
zrezygnowany...
Moj budzet niestety juz nie wytrzymuje prywatnych wizyt.
Mam nadzieje, ze nie zanudzilem, ale wierzcie mi, duzo sie ze mna zlego
przez te ostatnie 2 lata dzialo i ciagle szukam jakiegos rozwiazania.
Pozdrawiam serdecznie.
s_e_b_a